mǎngshenggēgjīngdǐngfèiguòrénhǎi

        满城笙歌曾经鼎沸过人海，

        huāzhīyǔjiànbèigongfèngyúgāotái

        花枝与剑被供奉于高台，

        ruògwànrénzhīshàngdiéluòzhìāi

        若从万人之上跌落至尘埃，

        shéiháihuìqiángmóbài

        谁还会虔诚膜拜。

        jìyèhuānghúnzìmòlùkuǎnkuǎnérlái

        寂夜荒魂自陌路款款而来，

        wāndāoyǔdiéqīngwěnguòzuìqīyànhái

        弯刀与蝶轻吻过最凄YAn残骸，

        ruòzàiyīshùnguāngyīnbèiwēnróuyǐdài

        内容未完，下一页继续阅读